Władysław Gomułka

Przywódca komunistyczny i działacz państwowy PRL. Pseudonim partyjny „Wiesław”. Pochodził z rodziny robotniczej. Po ukończeniu szkoły powszechnej, mając 14 lat, podjął pracę w warsztacie ślusarskim. W czasie nauki zawodu ukończył dwuletnią wieczorową szkołę przemysłową. W roku 1922 otrzymał dyplom czeladnika ślusarskiego i w tym samym roku podjął pracę jako ślusarz w rafinerii ropy w Jedliczu, a w następnych latach w Krośnie i w majątku w Gorlicach. W roku 1926 został aresztowany za kolportaż prasy komunistycznej podczas manifestacji pierwszomajowej w Krośnie, ale wkrótce go zwolniono. W roku 1926 wstąpił do Komunistycznej Partii Polski (KPP). W latach 1927-1930 był sekretarzem zarządu okręgowego Związku Chemicznego w Warszawie. W roku 1935 wyjechał do Związku Radzieckiego, gdzie w Moskwie ukończył Międzynarodową Szkołę Leninowską. Po powrocie do kraju został sekretarzem Komitetu Okręgowego KPP w Katowicach. Przed II wojną światową trzykrotnie aresztowany i skazany na więzienie za działalność zagrażającą państwu. Po wybuchu wojny przedostał się na tereny zajęte przez Związek Radziecki, a następnie wstąpił do Wszechzwiązkowej Komunistycznej Partii (bolszewików). W roku 1942 został członkiem sekretariatu Polskiej Partii Robotniczej (PPR), a w listopadzie następnego roku sekretarzem jej Komitetu Centralnego. W latach 1945-1948 sekretarz generalny KC PPR, a ponadto wicepremier i minister ziem odzyskanych. Był także inicjatorem i współorganizatorem Krajowej Rady Narodowej. Wroku 1948 na skutek rozgrywek wewnątrzpartyjnych oskarżony przez frakcję Bolesława Bieruta o odchylenia prawicowe został pozbawiony stanowisk partyjnych i państwowych. Lata 1951-1954 spędził w więzieniu. W roku 1956 został zrehabilitowany; w październiku tego roku wybrano go na I sekretarza KC PZPR. Od 1957 roku był posłem na sejm i członkiem Rady Państwa. W roku 1968 wykorzystał kampanię antysemicką do rozprawy z opozycją polityczną. Zdecydował także o współudziale armii polskiej w dławieniu zrywu niepodległościowego w Czechosłowacji. Odpowiedzialny za brutalne stłumienie pokojowych wystąpień robotników polskich na Wybrzeżu w grudniu 1970 roku. Wydarzenia te były bezpośrednią przyczyną odsunięcia Gomułki od władzy. Po tym fakcie wycofał się z życia politycznego.