Historyk, filozof i dyplomata włoski, jeden z najwybitniejszych pisarzy politycznych i społecznych odrodzenia. Pochodził z Florencji. W latach 1498-1512 zajmował w republice florenckiej ważne stanowisko sekretarza kancelarii republiki i w ramach swoich obowiązków odbywał podróże dyplomatyczne, m.in. do Francji, Niemiec i Szwajcarii. Po powrocie Medyceuszów i wprowadzeniu władzy książęcej jako stronnik republiki był podejrzewany o udział w spisku, został wtrącony do więzienia (1512-1513). Wroku 1513 skazano go na wygnanie, z którego powrócił do Florencji po sześciu latach (1519). Nie zrywając z kręgami republikańskimi, szukał zbliżenia z Medyceuszami, co dla niego oznaczałoby powrót do polityki. W tym czasie zajął się także działalnością pisarską. Machiavelli, wszechstronnie wykształcony, był znakomitym obserwatorem życia, a swoje spostrzeżenia potrafił ująć w niezwykle celnych sformułowaniach i sądach. Do jego najwybitniejszych prac należą: „Dialoghi dell’arte della guerra” („Dialogi 0    sztuce wojennej”, 1521), „I discorsi sopra la prima deca di Tito Livio” („Uwagi Machiawela wysnute z Liwiusza historii rzymskiej”, 1531) 1    „Książę” (1532) – najgłośniejsze ... czytaj dalej

Amerykański astronom i dyplomata. Urodził się w Bostonie, w stanie Massachusetts, zmarł w Flagstaff, w Arizonie. Pochodził ze znanej rodziny amerykańskiej – jego siostrą była poetka Amy Lowell. Percival Lowell w latach 1883-1893 także zajmował się literaturą. Odbywał liczne podróże, m.in. na Daleki Wschód. Tam napisał książki: „Chosón” (1886), „The Soul of the Far East” (1888), „Noto” (1891) i „Occult Japan” (1895). W tym czasie piastował też urząd doradcy przy Koreańskiej Misji Specjalnej w Stanach Zjednoczonych. W roku 1890, zainspirowany odkrytymi przez Giovanniego Schiaparellego kanałami na Marsie, podjął decyzję, by całą swoją energię oraz majątek poświęcić badaniom tej planety. W tym celu w roku 1893 wybudował w miej s-cowości Flagstaff (miejsce wybrał po bardzo dokładnych analizach topograficznych), w stanie Arizona, oraz wyposażył znane obecnie na świecie obserwatorium – Lowell Observatory, gdzie zajmował się badaniem tej planety. Przy okazji odkrył perturbacje w ruchu Urana i przypisał to zjawisko obecności za Uranem jakiejś planety, której nie można dostrzec z Ziemi. Od roku 1905 prowadził regularne obserwacje Urana w swoim laboratorium. W roku 1915 obliczył położenie ... czytaj dalej

Francuski inżynier, dyplomata i przemysłowiec. Pochodził z rodziny arystokratów, mającej długie tradycje w służbie dyplomatycznej. W roku 1825 został wicekonsulem Francji w Lizbonie. Od roku 1828 pełnił tę funkcję w Tunisie, a następnie w roku 1832 – w Aleksandrii w Egipcie, gdzie zajmował się m.in. studiowaniem planów budowy Kanału Sucskiego pozostawionych przez inżynierów napoleońskich. W latach 1833-1837 był konsulem francuskim w Kairze, stolicy Egiptu. Dwa lata później skierowano go do Europy, do Rotterdamu. Następnie przebywał jako dyplomata w Hiszpanii – w Maladze i w Barcelonie, gdzie awansował na stanowisko konsula generalnego. W latach 1848-1849, po proklamowaniu we Francji II Republiki, był posłem w Madrycie. W maju 1849 roku został wysłany z misją do Rzymu, by spotkać się z Giuseppe Mazzinim, przywódcą demokratyczno–republikańskiego nurtu risorgimento (walczącego o odrodzenie się i zjednoczenie Włoch), który właśnie został triumwirem Republiki Rzymskiej. Przyjaźń z egipskim księciem z czasów służby dyplomatycznej w Egipcie zaowocowała zaproszeniem wystosowanym do Lessepsa przez Sa’ida Paszę (wkrótce po mianowaniu go wicekrólem). Młody władca chciał urzeczywistnić projekty inżynierów ... czytaj dalej

Niemiecki filozof, matematyk, prawnik i dyplomata. Był synem profesora etyki na uniwersytecie w Lipsku. Mając 15 lat, rozpoczął studia uniwersyteckie. Ukończył je w roku 1663 rozprawą „De principio individui”. Do roku 1666 uzupełniał studia w Lipsku, Jenie i Altdorfie, m.in. na wydziałach matematyki i prawa. Od roku 1667 pracował w służbie dyplomatycznej Palatynatu (krainy w zachodnich Niemczech). W latach 1672-1676 przebywał w Paiyżu w misji dyplomatycznej. W tym czasie odkrył (niezależnie od Isaaca Newtona) rachunek różniczkowy i całkowy. W roku 1673 z okazji przyznania mu członkostwa Towarzystwa Królewskiego odwiedził Londyn, gdzie zaznajomił się z badaniami chemika Roberta Boyle’a. W tymże roku spędził miesiąc w Amsterdamie – poznał tam Barucha Spinozę. Po powrocie do Niemiec pozostawał przez 40 lat w służbie domu brunszwickiego, służąc trzem kolejnym książętom Hanoweru. Utrzymywał też żywe kontakty z wybitnymi arystokratami – wiele jego pism filozoficznych to notatki i korespondencja z nimi. Organizował życie naukowe w Niemczech. W roku 1700 założył Akademię Naukową w Berlinie. W tym roku został także członkiem Akademii Nauk w Paryżu. Rozprawy, których tylko część była ogłoszona za jego ... czytaj dalej

Amerykański polityk, uczony i dyplomata, przywódca rewolucji amerykańskiej. Urodził się w Shadwell w stanie Wirginia. Ojciec zostawił mu w spadku duży majątek ziemski. W młodości interesował się naukami przyrodniczymi i malarstwem. Studiował przez parę lat prawo i w roku 1767 został członkiem adwokatury stanu Wirginia. Dwa lata później wszedł do House of Burgess – przedstawicielstwa ustawodawczego Wirginii. W 1774 roku wydał broszurę „Ogólne spojrzenie na kwestie praw brytyjskiej Ameryki”, w której odmawiał parlamentowi angielskiemu prawa do uchwalania ustaw dla kolonii w Ameryce. Rok później został delegatem stanu Wirginia na Kongres Kontynentalny, na którym zgłosił kilka zasadniczych projektów ustaw, m.in. ustawę o wolności i równości wyznań i ustawę o powszechnej edukacji publicznej. W latach 1775-1783 przewodził walkom o niepodległość. Był autorem ogłoszonej w roku 1776 Deklaracji niepodległości Stanów Zjednoczonych. W latach 1779- 1781    piastował urząd gubernatora Wirginii, lecz później wycofał się z życia publicznego. Napisał wtedy jedyną swoją książkę „Uwagi o stanie Wirginia”, w której m.in. zdecydowanie sprzeciwił się niewolnictwu. Po śmierci żony w roku 1782    (mieli ... czytaj dalej