Krzysztof Kolumb

Żeglarz włoski w służbie hiszpańskiej. Jedna z najwybitniejszych osobowości w dziejach żeglugi. Odkrywca Ameryki. Pochodził z Genui. Początkowo pracował jako tkacz, a następnie został agentem handlowym. Praca ta pozwoliła mu na odbywanie podróży do portów Morza Śródziemnego. Od 1476 roku przebywał w Portugalii, gdzie poślubił córkę mieszkającego w tym kraju żeglarza włoskiego. Na podstawie ówczesnych map, które pilnie studiował, Kolumb sądził, że Półwysep Iberyjski leży niedaleko wschodnich wybrzeży Azji. Był zatem przekonany, że można znaleźć krótszą drogę do Indii, płynąc w kierunku zachodnim. W roku 1484 przedstawił na dworze portugalskim projekt takiej podróży, ale nie uzyskał akceptacji dla swoich zamiarów. W roku 1485 zamieszkał w Kastylii. Po długich staraniach dwór hiszpański zgodził się na zorganizowanie wyprawy, która doszła do skutku w latach w 1492-1493 (I wyprawa). Wraz z dziewięćdziesięcioosobową załogą zamustrowaną na trzech statkach: „Santa Maria”, „Pinta” i „Nina”, Kolumb wypłynął w kierunku zachodnim. Najpierw odkrył Morze Sargassowe, a następnie 12 października 1492 roku (data odkrycia Ameryki) dopłynął do wyspy Guanahani na Bahamach i nazwał ją San Salvador. Podczas tej wyprawy odkrył także Kubę i Haiti (nazwał ją Hispaniolą). W latach 1493-1496 zorganizował II wyprawę. 1500 członków załogi zamustrowano na 17 statkach. W tej podróży Kolumb odkrył m.in. Dominikanę, Gwadelupę, Antigüe, Wyspy Dziewicze, Puerto Rico i Jamajkę. Wyprawa ta dała początek konkwiście w Ameryce Południowej. W latach 1498-1500 Krzysztof Kolumb wyruszył na III wyprawę na 6 statkach, z 300 członkami załogi. Odkrył Trynidad i dotarł do stałego lądu Ameryki Płd. W latach 1502-1504 odbył IV wyprawę na 4 statkach ze 150 ludźmi. Opłynął wówczas wschodnie wybrzeża Ameryki Środkowej aż do Przesmyku Panamskiego. Jeszcze przed wyprawami król Hiszpanii przyznał mu dziedziczny tytuł Wielkiego Admirała i wicekróla odkrytych ziem. Jednakże z powodu intryg Kolumb stracił wszystkie przywileje. Dwa lata po powrocie z ostatniej wyprawy zmarł w zapomnieniu. Dzienniki i listy podróży Kolumba opublikowano prawie czterysta lat po jego śmierci (1892-1894) w 15 tomach. Po śmierci też doceniono w pełni wagę jego odkryć.