Kazimierz Funk

Biochemik amerykański pochodzenia polskiego. Urodził się w Warszawie. Jego ojciec był lekarzem dermatologiem i to on zachęcił syna do zajęcia się biochemią. Po ukończeniu gimnazjum w Warszawie wyjechał na studia do Szwajcarii, na uniwersytet w Bernie. Po zrobieniu doktoratu z chemii organicznej w 1904 roku podjął pracę w Instytucie Pasteura w Paryżu, a następnie na Uniwersytecie Berlińskim oraz w szpitalu miejskim w Wiesbaden, gdzie prowadził prace badawcze. Od roku 1910 był związany z Instytutem Medycyny Zapobiegawczej Josepha Listera w Londynie. W laboratorium tej placówki dokonał pierwszego w dziejach historii medycyny wyodrębnienia substancji, którą nazwał witaminą. Stało się to w 1912 roku. Kazimierz Funk wyodrębnił wtedy z otrąb ryżowych substancję skuteczną w leczeniu choroby beri-beri u gołębi. Witamina, którą uzyskał w laboratorium, była tiaminą, czyli witaminą Bi. Ponieważ preparat zawierał grupę aminową, uczony nazwał go życiodajną aminą (po łacinie vita oznacza „życie”). Funk wysunął przypuszczenie, że brak w pokarmach nawet bardzo małych ilości witamin prowadzi do różnych chorób, jak np. beri-beri, powodującej powiększenie serca, zapalenie wielonerwowe z porażeniami, obrzęki, zaburzenia trawienia. Choroby takie nazwał awitaminozami. Jego rozprawy naukowe: „The Etiology of Deficiency Diseases” („Etiologia awitaminoz”, 1912) i „Die Vitamine” (1924) zrewolucjonizowały biochemię i medycynę. W latach 1913-1915 Funk prowadził prace badawcze w szpitalu onkologicznym w Londynie, następnie przeniósł się do Stanów Zjednoczonych. W roku 1920 uzyskał obywatelstwo tego kraju. W latach 1923-1927 powrócił do Warszawy i podjął pracę jako kierownik dużego i nowoczesnego laboratorium badawczego subwencjonowanego przez Fundację Rockefellera. Po powrocie do Stanów Zjednoczonych był od roku 1936 głównym konsultantem naukowym US Vitamin Corporation (Amerykańskiego Towarzystwa Witaminowego) w Nowym Jorku. Kazimierz Funk prowadził także badania dotyczące możliwości terapeutycznego stosowania hormonów płciowych, insuliny i wyciągów wątrobowych. Stwierdził również istnienie zależności między dietą a zagrożeniami onkologicznymi u człowieka.