James Bicheno Francis
Konstruktor i wynalazca amerykański pochodzenia angielskiego. Urodził się w Wielkiej Brytanii w Southleigh w hrabstwie Devon, zmarł w Lowell w stanie Massachusetts. Po ukończeniu 14 lat zaczął pracować jako pomocnik inżyniera przy budowie portów i kanałów w Wielkiej Brytanii. W roku 1833 (mając zaledwie lat 18) wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie znalazł pracę w firmie kolejowej – The Stonington (Conn.) Railway. W wieku 22 lat objął w tym przedsiębiorstwie stanowisko głównego inżyniera, na którym pozostawał prawie pół wieku (48 lat), oraz nadzór techniczny nad siłowniami w Lowell. Był jednocześnie doradcą technicznym w innych przedsiębiorstwach przemysłowych Stanów Zjednoczonych. Uzupełniwszy wiedzę praktyczną własnymi studiami z zakresu matematyki i hydrauliki, to znaczy nauki o prawach stanu równowagi i ruchu cieczy, stał się Francis w wieku 40 lat głównym konsultantem do spraw hydroenergii w przemyśle. W 1849 roku zakończył budowę turbiny wodnej reakcyjnej, nazwanej od jego nazwiska turbiną Francisa. Jej ulepszona odmiana stosowana jest także obecnie. Turbina ta jest silnikiem przetwarzającym energię cieczy lub gazu na pracę użyteczną w sposób ciągły za pomocą obracającego się wirnika, do którego wpływa woda z zewnątrz. Wewnątrz wirnika znajdują się odpowiednio rozmieszczone łopatki. Przepłynąwszy przez łopatki, woda spływa z wirnika do znajdującej się niżej rury. Konstrukcja ta zapewniła turbinie dużą sprawność wynikającą ze stosunku energii wytwarzanej do pobieranej, a jej twórcy popularność wyrażającą się w szybkim upowszechnieniu się jego wynalazku w energetyce wodnej. James Francis interesował się wieloma innymi zagadnieniami technicznymi: badał m.in. możliwości impregnacji drewna. Stworzył wiele oryginalnych konstrukcji, jak podnośniki hydrauliczne, urządzenia przeciwpożarowe i przeciwpowodziowe. Przeprowadzał badania dźwigarów oraz przepływu wody przez zapory wodne i kanały. Prace te opisał w książce „Lowell hydraulic experiments” wydanej w roku 1855. James Francis jest autorem ponad 200 prac z dziedziny techniki. Mimo braku wykształcenia został uznany za jednego z najlepszych budowniczych swoich czasów.