Edward John Eyre

Podróżnik angielski, badacz Australii. W roku 1833 wyemigrował do Australii, chcąc poznać ten mało znany wówczas i tajemniczy kontynent. Osiedlił się jako farmer, a po pewnym czasie rozpoczął serie wypraw po australijskim kontynencie. W roku 1839 popłynął w głąb Zatoki Spencera u południowych wybrzeży Australii. Badał także tereny leżące wokół niej. Rok później (1840) odkrył w południowej części kontynentu bezodpływowe słone jezioro Torrens i Góry Flindersa (Australia Południowa), a następnie popłynął wzdłuż rzeki Murray (głównej rzeki Australii) : do jej ujścia. W latach 1840-1841 przedsięwziął podróż lą-dowąz Australii Południowej, wędrując od miasta Adelaide do Albany, wzdłuż Wielkiej Zatoki Australijskiej. Pierwszy dotarł do południowych krańców jezio-nazwanego potem jego imieniem. Eyre to leżące w depresji największe słone jezioro australijskie o głębokości do 12 metrów p.p.m., zajmujące około 9500 kilometrów kwadratowych. Okresowo zasilają je rzeki Cooper Creek i Warburton. Jezioro dzieli się na części: Eyre Północne oraz Eyre Południowe, połączone kanałem. W porze suchej częściowo wysycha. Dalszą podróż w głąb lądu uniemożliwił Eyre’emu brak słodkiej wody, kontynuował więc wędrówkę na zachód wzdłuż wybrzeża Wielkiej Zatoki Australijskiej. W ten sposób pierwszy przeszedł niezwykle trudną do przebycia pustynię australijską. Obszar ten nazwał Nullarbor, co po łacinie oznacza: „żadne drzewo”. Dotarłszy do Albany, miasta leżącego nad Oceanem Indyjskim, powrócił znanym szlakiem do Adelaide. Podczas tej wędrówki przebył pieszo ponad 1600 kilometrów. W drodze stracił swego towarzysza, który zginął z rąk tubylców. Angielskiemu podróżnikowi przyświecał cel praktyczny: Eyre chciał się przekonać, czy na spenetrowanym przez niego obszarze możliwe jest osadnictwo. Podróż wykazała jednak nieprzydatność tych ziem dla tego rodzaju przedsięwzięć. Powróciwszy do Anglii w roku 1844, ogłosił drukiem opis swoich wędrówek. Od roku 1846 Eyre zajmował wysokie stanowiska w angielskiej administracji państwowej: w latach 1846-1859 był gubernatorem Nowej Zelandii, a w latach 1862-1867 – gubernatorem na Jamajce. Jego imieniem nazwano także półwysep leżący między Wielką Zatoką Australijską a Zatoką Spencera, szczyt w Górach Flindersa, jedną z okresowych rzek w stanie Queensland i miasto na brzegu Wielkiej Zatoki Australijskiej.