Douglas MacArthur

Generał amerykański, jeden z głównych przywódców alianckich podczas II wojny światowej. Był synem generała Arthura Mac Arthura. W 1903 roku ukończył słynną Akademię Wojskową Stanów Zjednoczonych w West Point z najwyższymi notami. W ciągu dziesięciu lat po ukończeniu akademii służył w armii jako młodszy oficer-inżynier. W roku 1914 spędził kilkanaście miesięcy w Meksyku w Veracruz, który okupowała armia amerykańska. Przez cztery lata pracował w sztabie generalnym. W latach 1917-1918 brał udział w I wojnie światowej. Po zakończeniu wojny został komendantem akademii w West Point (1919-1922). W latach 1922-1925 przebywał na Filipinach, a po powrocie do kraju otrzymał w roku 1930 nominację na szefa sztabu wojsk lądowych. W latach 1935-1936 wysłano go na Filipiny na czele akcji wojskowej. W roku następnym (1937) przeszedł w stan spoczynku w armii amerykańskiej i rozpoczął służbę w armii filipińskiej w stopniu feldmarszałka. Po czterech latach (1941) powrócił do armii Stanów Zjednoczonych, żeby objąć naczelne dowództwo amerykańskich sił zbrojnych na Dalekim Wschodzie. Po inwazji Japonii na bazę amerykańskiej marynarki wojennej w Pearl Harbor na Hawajach (główną bazę Floty Pacyfiku) 7 grudnia 1941 roku i przystąpieniu Stanów Zjednoczonych do wojny kierował operacjami obronnymi. Osobiście dowodził do roku 1942 wojskami amerykańskimi i filipińskimi walczącymi z Japończykami na Filipinach. W roku 1942 został naczelnym dowódcą alianckich sił zbrojnych w południowo-zachodniej części Oceanu Spokojnego, a trzy lata później – na całym Oceanie Spokojnym. Doprowadził do klęski Japończyków i wyparcia ich z tego obszaru. 2 września 1945 roku w imieniu państw sprzymierzonych przyjął na pokładzie okrętu „Missouri” kapitulację Japonii. W latach 1945-1951 był naczelnym dowódcą wojsk alianckich okupujących Japonię. W 1950 roku, po napaści Korei Północnej na Koreę Południową, został naczelnym dowódcą międzynarodowych sił zbrojnych ONZ mających bronić Korei Południowej. Kiedy do wojny koreańskiej wmieszały się Chiny, MacArthur zaproponował rozszerzenie działań wojennych na terytorium Chińskiej Republiki Ludowej, za co został zdymisjonowany z zajmowanego stanowiska, odwołany do kraju iw 1951 roku przeniesiony w stan spoczynku.