Kolejna witryna oparta na WordPressie

Adolf Hitler

Przywódca niemieckiego narodowego socjalizmu (nazizmu), dyktator Trzeciej Rzeszy. Urodził się w Braunau w Austrii. Nie ukończywszy szkoły średniej, próbował bez powodzenia dostać się na studia do Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu. W roku 1913 wyjechał do Niemiec, do Monachium. Po wybuchu I wojny światowej zgłosił się jako ochotnik do armii niemieckiej. Po wojnie był agentem niemieckiego wywiadu wojskowego. W roku 1921 stanął na czele Narodowosocjali-stycznej Niemieckiej Partii Robotników -NSDAP, głoszącej walkę z kapitalizmem, a w istocie walczącej z przeciwnikami politycznymi. Za pomocą utworzonych rok później bojówek partyjnych NSDAP (SA) próbował w roku 1923 wywołać w Monachium pucz przeciwko rządowi, za co został skazany w roku 1924 na pięć lat więzienia. W więzieniu zaczął pisać programową książkę „Mein Kampf” („Moja walka”), ukończoną w 1927 roku, która wkrótce stała się „biblią” nazistów. W roku 1932 kandydował w wyborach prezydenckich. Chociaż przegrał z feldmarszałkiem Paulem von Hinden-burgiem, to w wyniku wysokiego poparcia uzyskał w 1933 roku stanowisko kanclerza, czyli premiera rządu. Rok później (1934) krwawo rozprawił się z niewygodnymi towarzyszami partyjnymi podczas „nocy długich noży”. Tym morderstwem próbował obarczyć komunistów. Po śmierci Hinden-burga w tymże roku połączył stanowisko kanclerza i prezydenta i ogłosił się wodzem – Fiihrerem – Rzeszy Niemieckiej. Rozprawiwszy się z opozycją polityczną, wprowadził dyktaturę. Rządził metodą zastraszania i szantażu, chcąc podporządkować sobie cały świat. Według jego poglądów wyrażonych w „Mein Kampf” Niemcom jako narodowi uprzywilejowanemu należała się przestrzeń życiowa, dlatego skierował państwo na drogę podbojów, co doprowadziło do wybuchu II wojny światowej. Hitler sprawował naczelne dowództwo nad armią niemiecką. W połowie 1942 roku Niemcy panowały nad olbrzymim terytorium Europy, a ponadto w Afryce Północnej. W obliczu zbliżającej się klęski Adolf Hitler popełnił 30 kwietnia 1945 roku samobójstwo w Berlinie. Jako twórca niemieckiego faszyzmu odnosił się z nienawiścią do innych ras i narodów, m.in. do Żydów i Cyganów. Słowian uważał za rasę gorszą i przeznaczył im w swoim planie rolę służących i niewolników. W okresie swoich rządów doprowadził do zagłady wielu milionów ludzi w obozach koncentracyjnych.